
Achter us is dat düster

Ik bin mal wedder an de Tour, ne plattdüütsche Kolumne tau schrieben. Mi liggt jüst keen Thema vör de Feut. Wat drifft mi üm, womit beschäftig ik mi? Richtig, vör´n poor Weeken wör ik mal wedder in Hannober. Dor wör inlaadt tau dat Thema ´Die dunklen Schatten unserer Vergangenheit - Hilfen für Kriegskinder im Alter´.
Professor Hartmut Radebold uut Kassel haet dortau een Bauck schreeben un woll doröber schnacken. Dat pass mi gaut, wiel wi in Witzendorp tau düsse Fraag een Seminor anbeen wollen. Dat wör ne gaue Hölp bie de Vörbereitung.
Fiefunsöbentig Joahr liggt de tweite Weltkrieg nu all achter us, möten wi dor jümmer noch von schnacken? Wenn man oole Lüe vetellen lätt un sik Tiet för jüm nimmt, denn weit man, wat Traumatisierung is un wie wiet se uk vandage noch vebreet is.
Eeher as ik anfüng tau schrieben, keik ik tau Sikerheit noch mal na, ob ik … un tatsächlich: In´ April ´18 harr ik öber ´Was hat der Krieg mit mir gemacht? ´schreeben. Nu wör ik wedder ahne Thema - oder doch nich?
Ik lees dan´ oolen Artikel dörch un mi güng up, dat ik dormals kuum öber de Beschädigungen und Traumatisierungen von uuse Suldaten un Zivilisten un jümmere Kinner schreeven harr: Russenlager, Euthanasie-T4-Aktion, de ümgebrochten Kinner von de Zwangsarbeiterinnen und de Gedenksteene, weer wi dorför upstellt harrn, dat wör´n de Themen. Dormit wörn wi lat an de Reeg´, aber de Lezten wörn wi uk noch lange nich.
Nu taulezt dröft oder vielmehr mööten wi uk öber uuse eegenen “Kriegsverletzungen” schnacken, öber de jungen Frauns up de Flucht von Pommern un Ostpreußen, öber dan´ 17-jährigen Suldaten (Foto), weer Königsberg veteidigen schöll, oder öber dan´ Schaueljungen, weern beide Been dörch enen Splitter avreeten wörn.
Veel, veel tau lange is jümmer seggt worrn: “Door wütt wi nix von hör´n” - schnacken laaten un tauhör´n - denn wat dat na vörn heller.
Gustav Isernhagen





