
Fief vör twölf
In Snevern gifft dat ne Straat de hett en`n Tweitnaam: “Hundekotallee” steiht op en grootet wittet Schild, fastmakt an`n Tuun, jichtenswat steiht dor noch achtertau. Nu will ik dat den Anwahner glöven, dat dor ok vele Hunnen mit jemehr “Herrchen un Frauchen” henlang kaamt. Aver ik denk, dat de Straat, an de ik wahn, dorin nich torüch steiht. Dat is en Drift. Fröher sünd dor de Schaap vun de Hansahlener Buernhööv in de Heid up`n Höpen dreven worrn. Avends up`n Torüchweg güngt no de Schaapwasch an de Inseler Straat to`n Börnen. Bevör de hüütige Baadanstalt boot is, wöör dor en grooten Diek för de Schaap. De Drift is över tein Meter breet. An Ennen vun de fötiger Johrn to en Straat mit faste Fohrbahn utbot, mit Bööm und Footweg links un rechts. Överbleven is en breden Gröönstriepen up beide Sieden, de vun de Bewahner hegt un plegt warrt. De Statuten vun de Stadt seht sogor vör, dat de Anwahner de Straat bet to Straatenmitt schierholen mööt.
Nu kaamt de Lüüd mit Hunnen in`t Speel: De Gröönstriepen is dat Eldorado för Hunnen, hier köönt se mal so richtig jehmern Darm leddig maken, un dat Dag för Dag. De Trend geiht schienbor to`n Tweethund. Ümmer mehr Lüüd treckt up en mal mit`n tweeten Hund up`n Footstieg lang, männichmal süht man ok Lüüd mit dree Hunnen, sünd woll besünnere Tüchter oder Pleeger.
Nu kennt wi je de ehemaligen rooten Flachen hier in de Oosterheid ut de Besatzungstiet dörch dat engelsche Militär. Se sünd intwüschen saniert, schöne Heid wasst dor, faste Weeg goht nu vun de Oosterheid bet Wils un wiede. Use neddersasche Regerung hett neie “Roote Flachen” fastleggt. Dat sünd landweertschaftliche Rebeeden, de överdüngt sünd. Besünners de Nitrat-weerte sünd to hooch, de Buern mööt weniger düngen. Und dat könn ok för use Straat gellen, ik men dat is nu fief vör twölf, denn wenn use Behöörden hier den Bodden ünnesöken würrn, denn kunn dat angahn, dat de Straat wegen Överdüngung för Hunnen sparrt warrt. Se könen denn ok to de rooten Flachen höörn. Also leeve Lüüd, nehmt de Utschedungen vun joone Hunnen leve mit!
Wilhelm Inselmann





