
Moped-Geschichten
Wecke Jungs kennt dat nich, düsse groode “Freeheit”, wenn man endlich 16 is un Moped feuhern dröfft? Ick kann mi noch genau besinnen, wie ick mi freiht heff, endlich den lüttjen Moped-Führerschien Klasse 5 to maken. Mit Mal harr ick een‘ vääl gröteren Wirkungskreis!
Man blooß ‚n eegenet Moped harr ick toeerst noch nich. Bi us gegenöber harr de Nahber Onkel Albert ‚ne schöne NSU Quickly. Wenn ick de villicht mal utlehnen könn? “Ja, mientwägen,” sä‘ he, “aber feuher man schön vörsichtig un nich to dull.” “Natürlich!” - Un glieks güng de Reise los. Mit miene ohle ledderne Kappen seech ick ut wie “Quacks de Bruchpilot” in den ohlen Film. Ick könn gor nicht genoog kriegen von Fohrtwind und groode Freeheit. In Wasroa, wo ick denn rasch henkamen wör, woll de “Quickly” mit Mal nich mehr. Wat nu? Ick harr keene Ahnung, wo dat woll an lingen könn. So`n Schiet aber uk! Un denn mit een utlehntet Moped. In miene Not wör ick anne Bömm-Brüch de Warkstäh von Opel-Kühn gewohr. Dor wüss eene von de ölleren Gesellen, dat ick woll bestimmt `n Glühfaden anne Zündkerzen utbörsten möss. He zeigt` mi, wie dat geiht, un denn wör dat gor keen Problem mehr. Junge, dor harr ick aber noch mal Glück hatt! Bald schöll aber een eegenet Moped her. Bi us nich wiet weg harr Otto Fransen sien Fohrrad- und Mopedgeschäft mit Warkstäh. Un “Onkel Otto” wüss jümmer goot Bescheed. So vertell he mi denn bald, wo ick in Westenderp woll ‚ne 50er Zündapp kööpen könn, de noch goot in Schuss wör. Un so könn ick nu jeden Dag los mit miene nee’e “Maschine”. Wi wöör’n eenige Jungs in Derpmark, de mit ehre Mopeds ünnerwägens wörn. De meisten harr’n ne Zündapp oder ne Kreidler-Florett. Und wenn eener geschickt wör, denn könn he ut de erlaubten 40 Stunnenkilometer villicht ‚n lütt bäten mehr ruthalen, aber vääl wör dat man nich. Und so wör man jümmer ‚n bäten wieter ünnerwägens. Mal güng dat na Soltau, mal sogoor bet nach Rethem.
Mien Kumpel Uwe un ick harrn aber noch gröttere Grappen in’n Kopp. Wi woll’n “richtig” in Urlaub feuhern mit uuse Mopeds. Dat schöll na Dänemark gah’n. Wi hebbt denn in’n Sommer 1972 een Zelt un ‚n Rucksack up use Mopeds fastschnallt un denn güng dat los. Proviant un ‚n bäten Taschengeld harrn wi mit, aber ünnerwägens hebbt wi eerstmal eenige Verwandte anstüüert, wo man denn meist ‚ne Mahltied kriegen dä. Bet Kopenhagen sünd wie reist, mit jüst mal goot 40 km/h. Ick kann mi hüüde noch an de Spannung erinnern, wie dat von Fehmarn up de Fähre güng; de lüttjen Zündapps mössen direkt blang de grooden Lastwagen anbunnen weern. Un as wie denn na eene Wääk weller tohuus ankamen dään, könn’n wi vääl vertellen. Un ick denk noch öftmals an miene erste groode Moped-Tour, meist ‚ne lüttje Weltreis...
Georg Allermann





