
“Hanneroose, du muss tau Bett”
Över Corona lamentiert se in´ Fernsehn jeden Abend, dor frag ik mi, wat hierför süs noch an de Reeg is? 75 Johr na Kriegsend´, de Fruuns un Keerls, weer dat belevt haervt, weerd weniger! Miene Fruu vetellt geern ´n beeten dorvon, wie se dat mit acht Johrn belevt haet.
Se wör tau de Tiet mit ehre Mudder in Harmsborg, se wahnen ünnern Kerkturm von de Groote Krüzkerk, Vader seet in Gefangenschaft in Wiliki Luki, hüüte Belarus - beet November 1948. Eenen gauen Dags rullen de Englänner uk na Harmsborg rin. Dat dor ´n Schuss fallen wör, besinnt se sik nich. Panzer un Fohrtüüg stünnen in lange Reeg an´ Heidbarg, de Suldaten in jümmere bruune Uniform bi Naber Schorse Hiestermann up´n Hoff. De Kinner, de lüttje Hannerose vörn wegg, kieken mal vörsichtig üm de Eck, de Suldaten locken jüm mit Kaugummi un Schockolade nöger ran.
De Kontakt wör von Dag tau Dag fründlicher, besonners Louis uut Bristol mög de lütje Blonne woll gern, hei freug, ob hei ehr abends mal beseuken dröff. Mudder föll uut alle Wulken: “Wat schött wi mit üm maaken, wi könnt doch nich Englisch?” Dat hölp nich, Louis käum in Uutgahuniform de Trepp rup, häng sien Käppi an´ Haken un sett sik in de Stuuv in´t Sofa. Siene erste Fraag wör: “Wo Vater?” Hannerose: “Im Krieg”, Louis: “Krieg nix gut.” Dor wörn Mudder, Dochder un Louis sik eenig. De 25-jährige Friseur, weer tau Huus verlobt wör, interessier sik uk vör Hanneroses Poppen. As de Klock negen schleug, sä hei tau de lüttje Gastgeberin: “Hanneroose, du muss tau Bett”, un güng in sien Quartier.
Dat bleiv nich de eenzige Besuch, un Louis bröch jeden Abend wat mit, wat Seuts för dat Kind un ´n Stück Seep oder uk süs wat för de Mudder. Dat geiv uk ne Gegeninlaadung na Bristol: “10 Minuten von der Keksfabrik.” Dor is nix uut worn un de Avschied is uk uutfullen. Dat käum tau plötzlich, Mudder un Dochder wörn nich tau Huus un Louis möss an de Dör ümkehrn, aber ´n Gruß läut he noch trügg. Un siene lütje Fründin denkt vandage noch gern an dan´ ersten Englänner, weern se kenn´ lehrt hät un is sik siker, Louis haer nich för dan´ Brexit stimmt.
Gustav Isernhagen





